پاورقیهای گفتنی ها

روایت فتح چه بود و چه شد؟

2010-04-08T22:10:00.000-07:00

سال 1357 گروهی مرکب از چند دانشجو ـ که عموماً موسسین روایت فتح شدند ـ تحت تأثیر انقلاب و آیه الله خمینی ، همراه با یکی دو نفر دیگر که مثل بسیاری از شیفتگان انقلاب حاضر بودند برای انقلاب هر کاری بکنند روانه‌ روستاها شدند تا برای سازندگی به نقاط محروم کشور بروند و بیل بزنند !

کمی بعد این گروه حس کردند کار دیگری هم از آنها ساخته است: تصویر کردن و تبلیغ این حماسه‌ بزرگ ملت در جهاد سازندگی.

این شد که بیل را کنار گذاشتند و به تبع ضرورت‌های انقلاب و نظام دوربین دست گرفتند، این، هسته‌ اولیه و طبیعی گروهی شد که بعدها عنوان «گروه تلویزیونی جهاد» به خود گرفت. رفته‌رفته دیگرانی هم که در این زمینه علاقه و اشتیاقی داشتند به این گروه تازه‌نفس پیوستند و مشغول فیلم‌برداری و برنامه‌سازی مستند درباره‌ کمک رسانی به محرومان در اقصی نقاط ایران ، ‌از کردستان گرفته تا بشاگرد و سیستان و بلوچستان شدند .

برنامه‌هایی چون «سیل خوزستان»، «گمگشتگان دیار فراموشی» (بشاگرد) و«خان‌گزیده‌ها» ثمره‌ این دوران است .

با شروع جنگ تحمیلی، گروه باز هم به طور خودخواسته و به فراخور وظیفه‌ انقلابی و انسانی و اسلامی و نه سازمانی، به جبهه رفتند و همان روز اول جنگ در قصر شیرین یکی از اعضایشان به اسارت دشمن درآمد، اما کار تعطیل نشد !

تا بهمن‌ماه سال 1364 که عملیات والفجر هشت شروع شد گروه که کم‌کم شکلی به خود گرفته بود و سیدمرتضی آوینی را به عنوان فیلمساز، ‌نویسنده، ‌تدوین‌گر و گوینده در رأس خود داشت، ده‌ها برنامه‌ مستند برای تلویزیون ساخته بود.

سال 1364 گروه نام «روایت فتح» را برای خود برگزید و تا پایان جنگ قریب 63 قسمت برنامه‌ تلویزیونی را که به اعتراف بسیاری شاهنامه تصویری دفاع مقدس است تولید کرد ،

همزمان با پایان جنگ در سال 1367 چندنفری از داخل سازمان جهاد سازندگی از گروه خواستند تا فیلم‌سازی درباره‌ موضوعات غیر مرتبط با فعالیت جهاد را کناری بگذارند و به برنامه‌سازی درباره‌ فعالیت‌های جهاد سازندگی،‌ نظیر پرورش دام و طیور و ماهی و آبزیان و ... بپردازند. طبیعی بود که سیدمرتضی آوینی این خواسته را برنتابد دغدغه‌ او اصلی‌ترین مسائل مبتلا به انقلاب در هر مقطع زمانی بود و نه فیلم‌سازی به تبع وظایف سازمانی ! این شد که تصمیم به رفتن از جهاد سازندگی گرفت، چرا که این گروه از دوستان فرهنگی! بنا به وظیفه، ادامه‌ کار در آنجا را برایش ناممکن کرده بودند .

اما خارج شدن از جهاد برای سیدمرتضی آوینی و چند نفری از دوستانش که به همراه او از جهاد بیرون آمدند پایان ادای تکلیف و فیلم‌سازی نبود. اکیپ‌های مختلف فیلم‌سازی بیرون

از جهاد و به صورتی غیرسازمانی تشکیل شد و به برنامه‌سازی درباره‌ تبعات و ثمرات انقلاب اسلامی و هویت های پیرامون وی در این‌سو و آن‌سوی مرزهای ایران خاصه فلسطین و لبنان و بوسنی و پاکستان و ... پرداختند ، گاه حتی موضوعات اجتماعی دیگری نیز که در زمره‌ معضلات کشور بود از نظر دور نمی‌ماند و فی‌المثل مجموعه برنامه‌ «سراب» درباره‌ مسائل و مشکلات ایرانیان مهاجر در اروپا و آمریکا ثمره‌ چنین رویکردی بود

در عین حال سیدمرتضی آوینی که مغز متفکر و لیدر گروه به حساب می‌آمد کارش را در حوزه‌‌ مطبوعات نیز پی گرفت و مجله‌ « سوره » را در صدر فعالیت مطبوعاتی خویش قرار داد .

سال 1370، زمانی که یک اکیپ از دوستان سیدمرتضی به بوسنی و هرزه گوین رفتند و مستند «خنجر و شقایق» را درباره‌ جنگ بوسنی و وضعیت مسلمانان در بالکان ساختند و سیدمرتضی آن را تدوین کرد، سازمان صدا و سیما ، از پخش آن خودداری کرد و تنها بخش‌هایی از آن را به شکلی مثله‌شده و با نامی جعلی پخش کرد. آن زمان تصویر و صدای سیدمرتضی آوینی بخاطر گرایشات جدید فکری اش و موضوعاتی را که در نشریه سوره رهگیری می نمود در تلویزیون ممنوع بود !

کار به جایی رسید که سیدمرتضی آوینی که حالا با نام مستعار « فرهاد گلزار » در سوره مقالاتش را منتشر می نمود دست به قلم برد و در پاسخ به سازمان صدا و سیما تظلم‌نامه‌ای سرگشاده بنویسد و بگوید حاضر است با مقامات تلویزیون درباره‌ تأثیرات حاصل از پخش این مستند تحدی کند وی در همان نامه عنوان کرد که حتی حاضر است فیلم را در میدان آزادی تهران نمایش بدهند و اگر بد بود مردم در همان میدان و در ملأ عام به روی عوامل این فیلم تف کنند !

این بود تا سال 1371 که از سوی دفتر رهبری فرمان شکل گیری مجدد گروه روایت فتح آمد و سیدمرتضی آوینی دوباره چند نفری از دوستان قدیم را به همکاری دعوت کرد و بعد از اینکه شیوه‌های قدیم را برای شروع کار آزمود به این نتیجه رسید که این بار کار جز با حضور خودش در کنار اکیپ فیلم‌برداری سامان نمی‌گیرد. این بود که راهی سفر شد و مجموعه « شهری در آسمان » را که در نوع خود کاری بدیع و متفاوت با آثار دوره‌ جنگش بود ساخت.

در بهار سال 1372 در همان راستا که عزمش را جزم نموده در گودال قتلگاه شهدای فکه مجموعه‌ای مستند را برای پخش در ماه محرم آغاز کند در اثر برخورد با مین به شهادت رسید .

وقت آن بود که برای ادامه‌ کار روایت فتح تصمیمی گرفته شود. آوینی به تعبیری همه‌کاره‌ روایت فتح بود و بی او ادامه‌ کار بسیار سخت و طاقت‌فرسا جلوه می‌کرد. اما دوستانش تصمیم به ادامه‌ راه او به هر طریق ممکن گرفتند. برای اینکه تجربه‌ کار در گروه جهاد بار دیگر تکرار نشود آنها ناچار بودند کار را به نحوی اداره کنند که روایت فتح تحت نظارت رسمی هیچ سازمانی درنیاید. این شد که روایت فتح تبدیل به مؤسسه‌ای خصوصی شد که از نظر سازمانی بینابین سپاه و تلویزیون ـ نه این و نه آن ـ فعالیت می‌کرد .

اما روایت فتح باز به دلیل محدودیت‌های سازمانی ناگزیر به سر سپردن به قواعد یکی از دو سازمان تلویزیون یا سپاه شد. سنخ کار و فعالیت روایت فتح بیش‌تر با سپاه همگرایی داشت

تا تلویزیون و این شد که روایت فتح کم‌کم از نظر تشکیلاتی به طرف سپاه متمایل شد

اما هرگز این گمان نبود که تجربه‌ تلخ گذشته تکرار شود و کار نهادی فرهنگی چون روایت فتح به محدود شدن در دایره‌ تنگ و بسته‌‌ نظامی بکشد.

ضرورت‌ها و اقتضائات کار نظامی چیزی است و اقتضائات و ضرورت‌های کار فرهنگی چیزی دیگر و این دو هیچ‌گاه نمی‌توانند که با هم جمع شوند، همچنانکه کار در دو حوزه‌ سیاست و فرهنگ نیزاما ظاهراً درک این معنا جز برای اهل فرهنگ ممکن نبود و نیست. اینجا بود که تکلیف و وظیفه چیزی می‌گفت و رعایت حرمت‌ها و ملاحظه‌ اقتضائات سپاه چیزی دیگر.

عقل که از میدان بیرون می‌رود کوته‌فکران و کم‌خردان میدان‌داری می‌کنند، بی‌آنکه بدانند از این رهگذر آب به آسیاب چه کسانی می‌ریزند. راه گمراهی می‌پویند و می‌پندارند که چه کار نیکویی است که می‌کنند! (هل انبّئکم بالاخسرین اعمالاً الذین ضل سعیهم فی‌الحیوة‌الدنیا و هم یحسبون انهم یحسنون صنعا) طلیعه‌ پایان کار این نهاد انقلابی و فرهنگی به دلیل تحمیل محدودیت‌های بسته‌ سازمانی سپاه در افق نمایان شد و روایت فتح عاجزانه رو به تعطیلی گام برداشت و گروهی تازه از راه رسیده نیز سعی کردند با نام و اعتبار آن که حاصل خون سیدمرتضی آوینی و دوستان شهید اوست برای خود نام و اعتبار کسب کنند !

روایت فتح تعطیل شد !

بازداشتگاههای غیر رسمی در تهران

2009-07-16T05:38:00.000-07:00

بازداشتگاه مخوف 59 سپاه

این بازداشتگاه در زير زمين های پادگان عشرت آباد واقع شده است. اين بازداشتگاه آنقدر مخوف و فاقد امکانات و قرنطينه شده است که فقط افراد شاغل و دارای اختيارات و مدارج عاليرتبه در امور آن دخالت کرده و اجازه بازديد از آنجا را دارند. در موردی خاص حتی رئيس دادگستری کل استان تهران "عليزاده" در سال 84 آنرا در ليست بازداشتگاه های امنيتی فوق سری قرار داد که حتی به خود او اجازه بازديد از اين بازداشتگاه را نداده بودند.
اين بازداشتگاه تحت اختيار حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران اداره می شود و تمام جرائم خاص رخ داده از جمله اتهامات امنيتی و جاسوسی واقع شده در سپاه پاسداران در آن رسيدگی و تکميل پرونده می شود.
امکانات ملاقات به صورت تعريف شده و آئين نامه ای برای متهمين بازداشتی وجود ندارد. تمام سلولهای متهمين انفرادی است و چند اتاق عمومی زير 10 نفر نیز در این بازداشتگاه وجود دارد. در آنجا از بهداشت و غذا و نور کافی و مطلوب خبری نيست .از اميتاز تماس تلفنی نيز خبری نيست، مگر در حضور بازجو و کارشناس پرونده و با اجازه آنها. اين بازداشتگاه به مانند ساير بازداشتگاههای امنيتی با سيستم تعريف شده خود با متهمين برخورد می کند که برخورد شديد و خشن و عدم مراعات حقوق انسانی و نگه داشتن در بی خبری مطلق يکی از کوچکترين انواع برخوردهاست. در اين مجموعه که البته با امکانات ويژه ای که در بخش بازجويی و شکنجه و انفراديهای خاص دارد گنجايش حدود 300 نفر را داراست.
می توان گفت بازداشتگاه 59 سپاه يکی از سری ترين و مهمترين بازداشتگاههای جرائم امنيتی و جاسوسی سرتاسر کشور است که حتی در مواردی بازداشتی های آن تا مدتها بدون کوچکترين اطلاعی در آن نگهداری و شکنجه و بازجويی و يا حتی معدوم می شوند که همه اين اعمال تحت نظارت مستقيم نهاد اطلاعات سپاه پاسداران ساماندهی و انجام می شود. در اين بازداشتگاه نيز اعلام آمار رسمی افراد و اسامی آنان مرسوم نيست و همه چيز و همه کس از متهم تا مامور بازداشتگاه با شماره گذاری فراخوانده می شوند و همه جا و همه لحظه متهم با چشم بند تردد می کند و مطلقا تا زمان آزادی و يا انتقال کسی را نمی بيند و کسی هم جز بازجو و بازرسين بازداشتگاه به سراغش نمی آيند.

بازداشتگاه نبوت

بازداشتگاه نبوت واقع در خيابان سهروردی می باشد و اداره آن مشترکا در اختيار وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران است که بر خلاف اکثر بازداشتگاههای امنيتی که در زير زمينها واقع شده اند اين بازداشتگاه با دارا بودن راه ارتباطی مستقل و بدون مزاحمت در بالای يک مجتمع تجاری و به حالت استتار شده ای قرار دارد که حالت يک خانه امن و بازداشتگاه فوق سری را دارد که دارای گنجايش بسيار کمی می باشد و بازداشتی های خاص به آنجا منتقل می شوند که بنا به شرايط جائز نيست به مکانهای معلوم و شناخته شده منتقل شوند.
می توان گفت علی رغم نظارت وزارت اطلاعات بر اين بازداشتگاه ولی عموميت نيروهای عملياتی و اجرايی و بازجويی را نيروهای حفاظت و اطلاعات سپاه پاسداران انجام می دهند.البته از اين مکان به عنوان بازداشتگاه و مکان امن موقت برای برخی بازجويی ها و بازداشت ها و يا نقطه کور در بين بازداشتگاه از نظر رخنه و نشت اطلاعاتی محسوب می شود.کل چنين مجموعه کوچکی از چند انفرادی و يک اتاق بازجويی تجاوز نمی کند و افرادی در حد انگشت شمار در آن نگهداری می شوند که پس از تحقيقات و بازجوئی های محرمانه به مراکز امن اصلی در بازداشتگاه های بزرگتر منتقل می شوند.در اين مکان از ثبت رايانه ای و نقل و انتقال اطلاعات در مورد شخص بازداشتی و ملاقات و يا ارجاع به مرجع قضايی خبری نيست و اکثر متهمين آنرا متهمين جرائم امنيتی و سياسی سپاه پاسداران تشکيل می دهند.

عشرت آباد

اين بازداشتگاه نيز در داخل قرارگاه مبارزه با مواد مخدر عشرت آباد واقع شده که گنجايش آن چيزی حدود 250 الی 350 نفر است. دارای 3 سالن می باشد که در هر سالن 15 ع انفرادی به ابعاد 5/1-2 متر وجود دارد که در هر انفرادی به زور 5 نفر نگهداری می شوند.متهمين بازداشتی ريز و درشت مرتبط با مواد مخدر سرتاسر تهران را به اين بازداشتگاه منتقل می کنند. در قسمت درب ورودی تمام وسايل افراد را تحويل و در کيسه های انفرادی برزنتی قرار می دهند. متهمين برای اينکه بتوانند پول خرج کنند اجازه بردن تمام پول خود را به بازداشتگاه دارند.
ميانگين مدت اقامت افراد تا زمان انتقال به دادگاه و يا زندان 3 الی 7 روز است البته در موارد خاصی متهمين جرم سنگين و قدرتمند را برای شناسايی رابطينشان و تحت شکنجه و بازجويی قرار دادن ماهها نيز می توانند نگه دارند. بازداشتگاه و تشکيلات عشرت آباد زير نظر اداره مبارزه با مواد مخدر نيروی انتظامی است که يکی از مشهورترين مکانها برای بازجوييهای فنی از متهمين مواد مخدر است. شدت عمل و ضرب وشتم در مورد اينگونه متهمين که با مواد مخدر سر و کار دارند در اکثر نهادهای انتظامی بسيار ضعيف و به ندرت است و اکثرا با آنها برخورد فيزيکی خاص و بسيار شديدی مثل اداره آگاهی و اطلاعات انجام نمی شود ولی بازداشتگاه مرکزی مواد مخدر عشرت آباد تنها جاييست که تا مرحله شکستن دست و پا و فک و دنده های متهمين پيش می روند و مجاز به بهره مندی از اجازه همه نوع شکنجه تا سر حد مرگ، در مورد متهمين مواد مخدری است.از بهداشت وملحفه و غذا برای بازداشتيها خبری نيست مگر پس مانده ها و ضايعات غذای سربازان و کارکنان اداره مبارزه با مواد مخدر که به صورت فله ای پخش و توزيع می شود.
مقوله استحمام و حمام به طور مطلق در اين بازداشتگاه وجود ندارد. حتی اگر فرد بازداشتی ماهها در آنجا باشد و گال بگيرد و يا شپش از سر و کول آن بالا برود. در انفراديها چيزی به نام نور و پنجره و تهويه وجود ندارد.در روز فقط 3 بار اجازه استفاده از دستشويی وجود دارد و درها هميشه بسته است و بازداشتی ها به صورت کتابی کنار هم می خوابند.
سالهاست که شستن و تعويض موکت و پتوهای سلولها به فراموشی سپرده شده و اکثرا به استفراغ معتادان و ادرار و مدفوع آنانی که خود را نمی توانند نگه دارند آلوده است. سربازان هر نخ سيگار را به بازداشتی ها ما بين 5 الی 10 هزار تومان می فروشند. از بهداری و دارو و امکانات پزشکی خبری نيست مگر اينکه فرد در حال مرگ باشد که اين واقعه در بازداشتگاه مواد مخدر بسيار رخ می دهد که فرد بر اثر تشنج های پی در پی و عدم رسيدگی و اعزام به بيمارستان دچار ايست قلبی و مرگ می شود که در نهايت با صورت جلسه های ساختگی و نبود شاهد در امر عدم رسيدگی به موقع به وضعيت متهم و بازداشتی متوفی، پرونده بی سرو صدا به نفع متوليان بازداشتگاه و اداره مبارزه با مواد مخدر بسته می شود.
البته در مواردی نيز پرونده بازداشتی فوت شده ای را که بر اثر ضرب و شتم و خفگی در زير دست و پای مامورين بازجويی جان داده با پرونده سازی عدم رسيدن مواد مخدر و يا سنگ کوب و ايست قلبی با صورت جلسه های ساختگی بدون هيچگونه اعتراضی می بندند و دست های پنهان هميشه حامی جنايات آشکار و پنهان آنهاست که اين حمايت های ضد انسانی و ناقض حقوق بشر چنان اختياراتی به متوليان بازداشتگاهها می دهد که هر آنچه می خواهند در دخمه ها انجام دهند و صدای کسی به جايی نمی رسد که يکی از اين مجموعه ها بازداشتگاه تحت اختيار نيروی انتظامی، اداره و بازداشتگاه مبارزه با مواد مخدر عشرت آباد است.
شايد به راحتی بتوان گفت که هيچ مرجع انتظامی و نظامی و امنيتی به اندازه اداره مبارزه با مواد مخدر با قشر دختران و زنان بازداشتی سروکار نداشته باشد که بنا به گفته ها و شنيده ها مدعيات مامورين و شاهدين مرتبط با اين بازداشتگاه همه گونه اذيت و آزار و تعرض و نقض حقوق شهروندی و برخورد ناشايست و تحقير آميز توام با سوء استفاده از اين زنان و دختران بازداشتی در حريم بازداشتگاه انجام می شود که البته در موارد نادر زنان و دخترانی که به آنان تجاوز نمی شود بايد گفت نوع برخورد و تفتيشها و بازجوئيهای پشت دربهای بسته از طريق مامورين مرد و ضرب و شتم آنها از جهت اخذ اقرار و اعتراف در مورد اتهاماتشان و يا اتهامات مردان منتسب به آنان مثل پدر و برادر و يا همسر دست کمی از تجاوز و تعرض و اذيت و آزار در پرتو قانون ندارد و مامورين بازداشتگاه عشرت آباد چون يقين دارند که قشر متهمين بازداشتی در اين مجموعه آنقدر آسيب پذير هستند که کسی به فرياد آنها نمی رسند پس در مورد چه متهم زن و چه متهم مرد هر انچه که ناقض حقوق بشر و ضد انسانی است را در مورد آنها بدون ترس و واهمه اعمال می کنند. خصوصا پرونده سازی و تجاوز به نواميس بازداشتی مردم در سلولها که اکثرا دسته جمعی اتفاق می افتد و خيلی ها در جريان هستند و پای ثابت اين تجاوزات اند و اجازه افشاء و برخورد با آنرا نمی دهند و از عاملين اين جنايتها و تجاوزات به صورت مستقيم و يا غير مستقيم حمايت می کنند.

بازداشتگاه سئول معروف به ابوغريب :
اين بازداشتگاه در تهران مابين افرادی که درآن نگهداری شده اند و به زندانها منتقل و يا آزاد شده اند به بازداشتگاه ابوغريب معروف شده و تحت اختيار حفاظت اطلاعات نيروی انتظامی اداره می شود و در خيابان سئول و داخل شهرک مسکونی فاطميه واقع شده که لابه لای واحدهای مسکونی گم و استتار گرديده و چند بلوک و زير زمين از اين مجتمع مسکونی به عنوان بازداشتگاه در اختيار آنهاست.
در اين بازداشتگاه اکثرا جرائم خاص واقع شده در بين نيروهای انتظامی را رسيدگی می کنند و متهمين را در جهت تکميل پرونده و بازجويی و اعمال شکنجه های خاص در آن نگهداری می کنند که البته به غير از مجموع متهمين نيروی انتظامی در طی عمليات ارتقاء امنيت اجتماعی تعدادی از متهمين اين عمليات را برای دست و پا شکستن و شکنجه دادن و اقرار گرفتن به اين بازداشتگاه انتقال دادند که اکثر آنها را در کمتر از 1 هفته از آنجا به کمپ- سوله- کهريزک انتقال دادند.
تمام سلولهای اين بازداشتگاه بدون استثناء انفرادی می باشد و فنی ترين و وحشتناکترين بازجوئيها چه از متهمين نظامی نيروی انتظامی و يا افراد خاص بازداشتی در آن توسط حفاظت اطلاعات نيروی انتظامی تا حد دست و پا شکستن و مرگ انجام می شود.
همانگونه که اکثر نهادهای نظامی بازداشتگاههای خاص و مخفی خود را برای اعمال شکنجه دارند و در آنها هيچگونه محدوديتی در نوع برخورد با متهمين بازداشتی نيست اين بازداشتگاه نيز مرکز جولان نيروهای حفاظت اطلاعات نيروی انتظامی است که در آن نه متهم بازداشتی ماهيتا ثبت و درج و بعهده گيری می شود و نه کسی در مورد جان و مال و خانواده و نقض حقوق آنان نگران است و تنها نگرانی در بازداشتگاه ابوغريب اين است که کارشناسان و بازجوها نتوانند هر آنچه که می خواهند به عنوان سند و مدرک و اقرار صريح از متهم تحت بازداشت بگيرند و اينکه نتوانسته باشند متهم بازداشتی را به حد اعلا شکنجه نمايند و رعب و وحشت در دل او ايجاد کنند.
66 سپاه پاسداران

اين بازداشتگاه خاص متعلق به سپاه پاسداران که به 66 سپاه معروف است در اتوبان افسريه محدوده بلوار هجرت پشت پادگان علامه طباطبائی قرار دارد و دارای سلولهای انفرادی متعدد و حتی بند عمومی است و در آن متهمين مختص سپاه پاسداران که مرتکب جرم شده اند و يا متهم هستند را نگهداری می کنند. در همین بازداشتگاه بود مدت زمانی مصطفی کاظمی و مهرداد عالیخانی نگهداری می شدند و آیت الله میلانی رهبر مذهبی گروه مهدویت نیز در آن فوت نمودند !
اين بازداشتگاه دارای اکيپ های عملياتی زبده و کارآمدی در جهت پيگيری اتهامات و جرائم امنيتی در بين نيروهای سپاه است که بازجوها و کارشناسان آن با اختيارات نامحدود در مورد متهمين بازداشتی عمل می کنند و از نظر فيزيکی و نوع رفتار و نوع متهمين و ضعيت ويژه ای بر اين بازداشتگاه حاکم است و فشارها و تهديدات کمتری نسبت به بازداشتی ها اعمال می شود و نوعی بازداشتگاه در جهت ايجاد سازش و بهره برداری و بازيافت در مورد متهمين را دارد که نه کشتن متهمين آن جايز است و نه دور انداختنشان. پس در اين بازداشتگاه کارهای تخصصی در امور بازجويی و نوع برخورد با متهمين انجام می شود و بنا به دانسته ها امکانات محدودی و در حد کفايتی کمی کمتر از زندان در آن در نظر گرفته شده و تا حدودی با نظر موافق کارشناسان و بازجوها متهمين می توانند با نظارت کامل از تلفن و ملاقات بهرهمند باشند و گويا تعدادی از متهمين قتلهای زنجيره ای که احتمال سوءقصد به جانشان را در ساير زندانها و بازداشتگاهها می دادند بی سرو صدا در اين بازداشتگاه نگهداری می شوند. گنجايش اين مجموعه کمتر از 150 نفر است که البته به مانند تمام بازداشتگاههای خاص که در حال توسعه هستند اين بازداشتگاه نيز در حال توسعه و افزودن به ظرفيت و امکانات خود است. از مقوله شکنجه و بر خوردهای غير فنی با توجه به نوع متهمين در اين بازداشتگاه کمتر استفاده می شود.

بازداشتگاه قمر وزارت
اين بازداشتگاه که در خيابان دبستان محدوده بين رسالت و سيد خندان واقع شده است و نزديک وزارت دفاع و در کوچه پشتی بيمارستان قمر بنی هاشم است، تحت مديريت وزارت اطلاعات قرار دارد و اداره می شود. از اين بازداشتگاه توسط درب کوچکی که در انتهای کوچه واقع شده است استفاده می شود که هيچ نام و نشانی بر روی آن حک نشده است.اين بازداشتگاه 2 طبقه می باشد و دارای حياط و 4 اتاق مصاحبه و بازجويی و 8 سلول انفرادی که 6 سلول در طبقه بالا و 2 سلول در طبقه هم کف می باشد که تمام سلولها در طبقه بالا و پائين به گونه ای طراحی شده که همه دور يک محيط دايره ای قرار گرفته اند.
اين مکان برای بازجوئيها وتحقيقات مقدماتی کارشناسان و بازجوهای وزارت اطلاعات به دور از تنش و در تير رس قرار گرفتن است که اکثرا پرونده های خاص فعالان و مبارزان سياسی را به همراه متهمانش رسيدگی می کنند و اکثرا افراد منتقل شده به اين بازداشتگاه مدت زمان زيادی را در آن سپری نمی کنند و از امکانات محدودی نسبت به بازداشتگاههای رسمی برخوردارند و همان قوانين هفته ای 1 الی 2 بار استحمام و 3 تا 5 نوبت استفاده از دستشوئی پيروی می کنند و متهمين در آن ثبت و يا اعلام بعهده گيری نمی شوند و با فضای خارج ارتباط متهمين قطع است و تمام مراحل تحقيقات و بازجويی با چشم بند سپری می شود و اعطاء هر امتيازی به غير از ملاقات که شديدا بهره مندی از آن ناممکن است در اختيار کارشناس پرونده می باشد که تمام خواسته های متهم در قبال نوع عملکرد و بازجويی ها تعيين و اجابت می شود که در اين بين به هيچ عنوان آدرس محل نگهداری متهمين بازداشتگاه قمر در اختيار خانواده ها قرار نمی گيرد و حتی اگر اطلاعاتی در مورد نگهداری و يا بازداشت فرد توسط مامورين وزارت اطلاعات به بستگان بازداشتی ارائه شود اما محل بازداشتگاههايی مثل قمر در اختيار هيچ کس قرار نمی گيرد.

سازمان ملل متحد

2008-12-31T23:17:00.000-08:00

سازمان ملل متحد (که در فارسی گاهی به طور خلاصه سازمان ملل نامیده می‌شود) سازمانی بین‌المللی است که در ۱۹۴۵ میلادی تأسیس و جایگزین جامعه ملل شده‌است. این سازمان توسط ۵۱ کشور تأسیس شد و در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۹۲ کشور عضو داشته‌است. اعضای آن تقریباً شامل همه کشورهای مستقلی می‌شود که از نظر بین‌المللی به رسمیت شناخته شده‌اند. فقط واتیکان، که عضویت در سازمان را نپذیرفته‌است و جمهوری چین، که عضویتش بعد از عضویت جمهوری خلق چین لغو شد، در سازمان ملل متحد عضو نیستند.
مقر سازمان ملل متحد در شهر نیویورک است و کشورهای عضو و موسسات وابسته در طول هر سال با تشکیل جلسات منظم در امور بین‌المللی و امور اجرایی مربوط به آنها تصمیم‌گیری می‌کنند.
سازمان ملل در پایان جنگ جهانی دوم و از سوی کشورهای پیروز در آن جنگ شکل گرفت و سازمان و روال‌های حاکم بر فعالیت آن نشان از شرایط جهانی بعد از جنگ دوم دارد. قوی‌ترین نهاد سازمان ملل، یعنی شورای امنیت، پنج عضو دائمی دارد که در تصمیمات این شورا حق وتو دارند.

تاریخچه

اصطلاح «ملل متحد» را نخستین بار فرانکلین روزولت، رئیس‌جمهور آمریکا در جریان جنگ دوم برای اشاره به متفقین بکار برد. اولین کاربرد رسمی این اصطلاح در بیانیه اول ژانویه ۱۹۴۲ ملل متحد بود که در آن متفقین از مفاد منشور آتلانتیک پشتیبانی کرده بودند و از متفقین خواسته شده بود که از صلح جداگانه با نیروهای محور خودداری کنند.
اندیشه ایجاد سازمان ملل متحد در کنفرانس‌های مسکو، قاهره و تهران در سال ۱۹۴۳ دقیق‌تر شد. از اوت تا اکتبر ۱۹۴۴ نمایندگان آمریکا، شوروی، بریتانیا، فرانسه و جمهوری چین در کنفرانس دامبارتن اوکس* در واشینگتن دی.سی، بر روی برنامه‌های تشکیل سازمان ملل کار کردند. بیشتر بحث‌های این کنفرانس در مورد نقش اعضای سازمان و شرایط دعوت از آن‌ها بود. سپس در آوریل ۱۹۴۵ در کنفرانس سان فرانسیسکو تکلیف حق وتو برای پنج عضو شورای امنیت تعیین شد. در نهایت در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ منشور ملل متحد به امضای ۵۰ کشور رسید و سازمان ملل متحد رسما تشکیل شد (لهستان در کنفرانس نبود ولی جایی برای آن در نظر گرفته شد و بعدا منشور را امضا کرد.)

*کنفرانس دامبارتن اوکس (یا گفتگوهای واشینگتن درباره سازمان صلح و امنیت بین‌المللی) نام کنفرانسی است که در اوت ۱۹۴۴ در مِلکِ دامبارتن اوکس در شهر واشینگتن دی.سی برگزار شد. موضوع این کنفرانس ترتیبات مربوط به ایجاد سازمان ملل متحد بود. در این کنفرانس آمریکا، شوروی، بریتانیا و جمهوری چین شرکت داشتند.

ارکان سازمان ملل

1- مجمع عمومی

2- شورای امنیت

3- شورای اقتصادی و اجتماعی 4

- شورای قیمومت (از اول نوامبر ۱۹۹۴ فعالیت نمی‌کند)

5- دبیرخانه

6 - دیوان بین‌المللی دادگستری

مجمع عمومی سازمان ملل متحد

مجمع عمومی سازمان ملل متحد یکی از شش رکن اصلی سازمان ملل متحد است. تنهارکنی است که تمام کشورهای عضو سازمان ملل متحد در این مجمع شرکت دارند. مجمع جلساتی سالانه به ریاست یکی از اعضا که منتخب تمام دیگر اعضا است، برگزار می‌کند.اصولا تصمیم های مجمع جنبه توصیه آمیز دارند. البته در موارد معینی که به امور داخلی سازمان بر می گردد، تصمیمات آن الزام آورند. دولت های خود را نسبت به برخی از قطعنامه های مجمع ملتزم می دانند و برای آن شانی نظیر یک معاهده قایل می شوند . از جمله آن ها اعلامیه جهانی حقوق بشر است.

شورای امنیت

شورای امنیت قوی‌ترین نهاد سازمان ملل متحد است. منشور ملل متحداجرای تصمیم‌های شورای امنیت را برای تمام اعضای سازمان ملل متحد الزامی کرده است. این تصمیم‌ها به صورت قطعنامه‌های شورای امنیت اعلام می‌شود. شورای امنیت پنج عضو دائم و ده عضو انتخابی دارد. پنج عضو دائم این شورا در تصمیم‌ها و رای‌گیری‌های شورا حق وتو دارند. ریاست شورای امنیت نوبتی است و طول مدت آن یک ماه است.

شورای قیمومت

در جهت پیشرفت و آزادی و استقلال مردمی که هنوز به مرحله رشد کافی برای تشکیل کشور و حکومت مستقل نرسیده‌اند و در سرزمین‌های تحت قیمومت ملل متحد زندگی می‌کنند تلاش می‌نماید؛ اداره‌ی چنین سرزمینهایی به عهده‌ی یک کشور پیشرفته می‌باشد، تا با در نظر گرفتن منافع ساکنان آن، در پیشبرد هدف‌های مادی و معنوی آنان کوشا بوده و آن‌ها را برای استقلال و خودمختاری آماده سازد. در سال‌های اول تشکیل سازمان ملل متحد، یازده سرزمین تحت قیمومت بین‌المللی قرار داشت شورای قیمومت تحت نظر مجمع عمومی،وظیفه نظارت بر اداره‌ی سرزمین‌های تحت قیمومت را دارد و درخواست اهالی آن سرزمین‌ها را بررسی و در خصوص رابطه آنها با حکومت‌های اداره کننده، تحقیق می‌نماید. ضمناً کشورهای اداره کننده موظفند از وضعیت آن سرزمین‌ها، گزارش سالانه به شورای قیمومت بدهند. اعضای شورای قیمومت سه دسته می‌باشند: دسته اول- اعضای دائمی شورای امنیت؛ دسته دوم- کشورهای اداره کننده‌ی سرزمین‌های تحت قیمومت؛ دسته سوم- اعضائی که توسط مجمع عمومی برای مدت سه سال انتخاب می‌شوند؛
وتو در ادبیات لاتین به معنای ممنوع می‌کنم است.این کلمه برای لغو یکطرفه یک قانون به کار می‌رود و به این ترتیب وتو قدرت
نامحدودی است که می‌تواند سبب جلوگیری از (و نه تصویب) تغییرات خاص شود.

[۱]حق وتو براساس اندیشه برتری صلح بر عدالت در اختیار ۵ عضو دائم شورای امنیت ،شامل آمریکا ،فرانسه ،انگلستان ،روسیه و چین قرار گرفته است. البته در منشور سازمان ملل متحد هرگز کلمه‌ای به نام وتو قید نشده‌ است بلکه لزوم جلب ۹ رای موافق از مجموع ۱۵ رای اعضای شورای امنیت که باید شامل ۵ رای موافق اعضای دائم شورا باشد مطرح است ،به این ترتیب مخالفت یکی از اعضای دائم به معنای عدم تصویب قطعنامه و به اصطلاح وتوی آن است.

دبیرخانه سازمان ملل متحد

یکی از شش رکن اصلی سازمان ملل متحد است. دبیرخانه زیر نظر دبیرکل سازمان ملل متحد فعالیت می‌کند و اطلاعات و امکانات
لازم را برای جلسات اعضای سازمان ملل فراهم می‌نماید. دبیرکل همچنین موظف به اجرای تکالیفی است که مجمع عمومی، شورای امنیت یا دیگرنهادهای سازمان ملل بر عهده او می‌گذارند.کارمندان دبیرخانه بنا بر منشور سازمان ملل از افرادی «با بالاترین درجه کارآیی و قابلیت و درستی» و با توجه به اهمیت در نظرگرفتن تنوع جغرافیایی انتخاب می‌شوند. ماموران دبیرخانه فقط در مقابل دبیرکل
مسئول هستند.

در حال حاضر بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد است.

دیوان بین‌المللی دادگستری

رکن اصلی قضائی سازمان ملل متحد است.دیوان ۱۵ قاضی دارد که آن‌ها را مجمع عمومی ملل متحد و شورای امنیت مشترکا برای نه سال انتخاب می‌کنند. هر سه سال پنج کرسی قضاوت خالی می‌شود و پنج قاضی دیگر به جمع قضات اضافه می‌شوند.اساسنامه دیوان جزء لاینفکی از منشور ملل متحد است. مقر دیوان در شهر لاهه در کشور هلند است. از قضاوت‌های مشهور دیوان رسیدگی به شکایت
انگلستان از دولت ایران درباره شرکت نفت ایران و انگلیس بود که دیوان با رد شکایت انگلستان، خود را صالح به رسیدگی ندانست.

نظام سازمان ملل متحد
نظام سازمان ملل متحد مجموعه سازمان‌ها و توافقنامه‌ها و برنامه‌های بین‌المللی را در بر می‌گیرد که زیر نظر سازمان ملل متحد فعالیت می‌کنند. هریک از شش رکن اصلی سازمان ملل متحد تعدادی از این سازمان‌ها ونهادها و برنامه‌ها را زیر پوشش خود دارند و دربرخی موارد سازمان‌هایی موازی برای انجام یک کار خاص پدید آمده است.در زیر نام سازمان‌ها و برنامه‌های مربوط به هریک از ارکان سازمان ملل متحد آمده است:

مجمع عمومی

دیگر نهادهای زیر پوشش برنامه‌ها و صندوق‌ها

کنفرانس تجارت و توسعه (اونکتاد)
مرکز بازرگانی بین‌المللی
برنامه کنترل مواد مخدر سازمان ملل متحد (یو ان دی سی پی)

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (یو ان دی پی)
صندوق توسعه سازمان ملل متحد برای زنان (یونی‌فم)

داوطلبان ملل متحد(یو ان وی)
برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (یونپ)
صندوق سازمان ملل متحد برای فعایت‌های جمعیتی
دفتر کمیساریای سازمان ملل متحد برای آوارگان

برنامه اسکان انسان‌های سازمان ملل متحد
صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)
برنامه جهانی غذا

آژانس کار و امداد سازمان ملل متحد برای آوارگان فلسطینی در خاورنزدیک

نهادهای پژوهشی و آموزشی

موسسه پژوهش و آموزش برای پیشرفت زنان
موسسه بین منطقه‌ای پژوهش در جرم و دادگستری ملل متحد

موسسه آموزش و پژوهش ملل متحد
موسسه پژوهش سازمان ملل متحد برای توسعه اجتماعی
موسسه پژوهش‌های خلع سلاح ملل متحد

دیگر نهادها
کمیته استفاده صلح‌آمیز از فضای ملل متحد

دفتر کمیساریای عالی ملل متحد برای حقوق بشر

اداره خدمات پروژه‌ای ملل متحد

دانشگاه ملل متحد
دفتر امور فضایی ملل متحد

آموزشگاه کارمندان نظام ملل متحد

برنامه مشترک ملل متحد برای اچ‌آی‌وی و ایدز
مدیریت امداد و توان‌بخشی ملل متحد

شورای امنیت
شورای حقوق بشر

کمیته کارمندان نظامی
کمیته‌های موقت و موردی
دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق

دادگاه بین المللی کیفری برای رواندا
کمیسیون وارسی و بازرسی ملل متحد (برای عراق)
عملیات و ماموریت‌های پاسداری از صلح
عملیات ملل متحد در موزامبیک

ماموریت کمک ملل متحد در رواندا

ماموریت ملل متحد در سیرالئون
ماموریت سوم وارسی آنگولای ملل متحد

عملیات بازگرداندن اعتماد در کرواسی

نیروی نظارت بر جداسازی ملل متحد
نیروی پاسدار صلح ملل متحد در قبرس
نیروی موقت ملل متحد در لبنان
ماموریت نظارت ملل متحد در عراق و کویت
ماموریت سازمان ملل متحد در بوسنی و هرزگووین
ماموریت اداره موقت ملل متحد در کوسوو
ماموریت سازمان ملل متحد در لیبریا
ماموریت سازمان ملل متحد در سودان
گروه نظارت سازمان ملل متحد در هند و پاکستان

ماموریت نظارت سازمان ملل متحد در پره‌ولاکا
ماموریت نظارت ملل متحد در تاجیکستان

کمیسیون نظارت و وارسی ملل متحد
ماموریت نظارت ملل متحد در گرجستان

ماموریت نظارت سازمان ملل متحد در سیرالئون

ماموریت پشتیبانی ملل متحد در هائیتی
اداره موقت ملل متحد در تیمور شرقی

سازمان نظارت بر آتش‌بس سازمان ملل متحد
شورای اقتصادی و اجتماعی

کمیسیون‌های اجرایی

کمیسیون توسعه اجتماعی
کمیسیون حقوق بشر
کمیسیون مواد مخدر
کمیسیون جلوگیری از جرائم و دادگستری جنایی
کمیسیون علم و تکنولوژی برای توسعه
کمیسیون توسعه پایدار

کمیسیون وضعیت زنان

کمیسیون جمعیت و توسعه

کمیسیون آمار
کمیسیون‌های منطقه‌ای
کمیسیون اقتصادی ملل متحد برای اروپا

کمیسیون اقتصادی ملل متحد برای افریقا
کمیسیون اقتصادی ملل متحد برای آمریکای جنوبی و منطقه دریای کارائیب
کمیسیون اقتصادی و احتماعی ملل متحد برای آسیا و منطقه اقیانوس آرام

کمیسیون اقتصادی و احتماعی ملل متحد برای غرب آسیا

موسسات تخصصی
موسسات تخصصی موسساتی مستقل هستند که زیر نظر شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد با آن سازمان و با یکدیگر کار می‌کنند.
سازمان بین‌المللی کار
سازمان غذا و کشاورزی
سازمان آموزشی، علمی و
فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو)
سازمان بهداشت جهانی
گروه بانک جهانی

بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه
انجمن توسعه بین‌المللی

شرکت بین‌المللی تامین مالی
آژانس چندجانبه تضمین سرمایه‌گذاری
مرکز بین‌المللی حل اختلافات سرمایه‌گذاری
صندوق بین‌المللی پول
سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری

سازمان بین‌المللی دریانوردی
اتحادیه بین‌المللی مخابرات
اتحادیه جهانی پست
سازمان جهانی هواشناسی

سازمان بین‌المللی مالکیت فکری
صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی
سازمان توسعه صنعتی سازمان ملل متحد
سازمان بین‌المللی آوارگان (از ۱۹۵۲ منحل شد)
هیئت بین‌المللی کنترل مواد مخدر

دیگر نهادها

میزگرد جنگل‌های سازمان ملل متحد

میزگرد دائمی در مورد مسائل مردم بومی

کمیته‌های موقت و موردی و کارشناسی

دبیرخانه

دفتر دبیرکل
دفتر خدمات نظارت داخلی
دفتر امور حقوقی
بخش امور سیاسی
بخش امور خلع سلاح

بخش عملیات پاسداری از صلح

دفتر هماهنگی امور انسان‌دوستانه
بخش امور اقتصادی و اجتماعی

بخش مدیریت مجمع عمومی و کنفرانس‌ها

بخش اطلاع‌رسانی عمومی

بخش مدیریت
دفتر برنامه عراق

دفتر هماهنگ‌کننده امنیت ملل متحد
دفتر نماینده عالی برای کشورهای کمتر توسعه‌یافته و کشورهای در حال توسعه بی‌دریا و کشورهای در حال توسعه جزیره‌ای کوچک

دفتر مواد مخدر و جرائم
دفتر سازمان ملل متحد در ژنو
دفتر سازمان ملل متحد در وین
دفتر سازمان ملل متحد در نایروبی
دیوان بین‌المللی دادگستری

سازمان‌های وابسته

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی

سازمان تجارت جهانی
سازمان جهانی گردشگری
دادگاه بین‌المللی جرائم

سازمان جهانی کف دریاها
دادگاه بین‌المللی قانون دریاها
گردان آماده‌باش (نیروی نظامی آماده سازمان ملل متحد)

«قطعنامه‌های شورای امنیت»
·
قطعنامه شورای امنیت
·
قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت
·
قطعنامه ۱۷۳۷ شورای امنیت
·
قطعنامه ۱۷۴۷ شورای امنیت
·
قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت
·
قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت

اعضای دائم و دارای حق وتو
·
آمریکا - روسیه - چین - انگلیس - فرانسه -و آلمان

( منظور از 5 + 1 آماده سازی افکار عمومی جهان است. چرا که تصور عمومی از آلمان در جنگ دوم هنوز حساسیت برانگیز است. این روش هم در مورد 7 + 1 هفت کشور صنعتی باضافه روسیه انجام شد . در این مورد هم به آسانی عملی نبود کشور عقب افتاده کمونیستی شکست خورده به ناگهان به 7 کشور صنعتی جهان بپیوندد. در نتیجه مدتی 7 + 1 هفت کشور صنعتی باضافه روسیه بکار
برده شد و حال گ- 7 یا جی- 7 بطور ساده ، هشت کشور صنعتی بکار برده می شود)

اعضای انتخابی
۱۰ عضو انتخابی شورا توسط مجمع عمومی برای یک دوره دوساله
(که از ۱ ژانویه آغاز می‌شود) انتخاب می‌شوند. هر سال، پنج عضو جدید جایگزین
اعضای قدیمی‌تر می‌شوند. اعضای کنونی (سال ۲۰۰۷) عبارت‌اند از:
·
اسلواکی
·
آفریقای جنوبی
·
اندونزی
·
ایتالیا

بلژیک
پاناما

پرو

جمهوری کنگو
غنا

قطر

سیاست قدرتمندانه

2008-11-07T06:16:00.001-08:00

اگرچه به اعتقاد عده ای از مردم دو عنصر سیاست و قدرت جدا از هم و در صورت تداخل موجب ضایع شدن حقوق شهروندی قلمداد می شوند اما به نظر می رسد بخصوص در عرصه جدید و با توجه به روابط اجتماعی و سیاسی حاکم برعصر نو تفکیک این دو محال ممکن باشد.

انکار این مطلب که اگر سیاست ورزان از اهرم قدرت برای تحقق منافع شخصی خویش بهره گیرند می تواند موجب فساد و تضییع حقوق احاد مردم گردد امری دور ازواقع است لیکن رابطه قدرت و سیاست از منظردیگری نیز قابل طرح است.

قدرت در هر جامعه از ابعاد گوناگونی برخوردار است که مهمترین آن، اهرمهای اجرا و نهادینه کردن قدرت است. در جوامع گذشته این اهرمها بیشتر به شکل قوای قهریه و گماشته نمایان می گشت که غالباً رسالت اصلی آنان سرکوب و تحدی مردم – در نقطه مقابل مردم – جهت منافع شخصی عده ای صاحب نفوذ بوده است.اما امروزه در سایه رشد حوزه فکر و اندیشه مناسبات قدرت شکل جدیدی یافته است. به یمن گسترش دموکراسی، قدرت از عرصه خصوصی به عمومی نقل مکان یافته و به ابزاری در اختیار مردم برای تحقق خواسته های مقبولشان بدل گشته است -اگرچه این اعمال قدرت برای جلوگیری از بروز هرج و مرج و ناهنجاری های اجتماعی نه بشکل کاملاً مستقیم که در قالب های تعیین شده صورت می گیرد -قوای قهریه عموماً برای دفاع از کیان ملک و ملت تجهیز می شوند و بجای سرکوب آنان نقش مدافع را ایفا می نمایند.

امروز در سایه مناسبات جدید سیاسی، اجتماعی مردم این توان را یافته اند که این اعمال قدرت را توسط مراجعی که بر اساس تجارب بشری و با حدود معین شکل گرفته اند پیگیری کنند.

ریاست جمهوری (دولت)، مجلس و قضائیه میراث دنیای متمدن امروزی اند. اینک مردم براحتی می توانند با اراده خویش برای اعمال نظر در تعیین سمت و سوی حرکت کشتی عظیم قدرت با تعیین کارگزارانی همچون رئیس جمهور، وکلای مجلس و ... و نظارت بر عملکرد آنان، اعمال قدرت نمایند.

قدرت در خدمت مردم بواسطه کارگزاران یا همان سیاستمداران، هدفی است که در ساختارهای مردمی به آن توجه ویژه ای می گردد.بنابراین نقش و اهمیت تعامل صحیح در دو حوزه سیاست و قدرت به میان می آید.

سیاست ورزی چیزی جز تلاش برای تحقق تفکرات و خواستهای عمومی توسط عده ای اندیشمند که به دنبال تبیین بینش خاص طیف خویش اند نمی باشد.

اما براستی نباید از اهمیت عنصر نظارت و کنترل در این فرایند غافل شد که در این صورت احتمال سوء استفادهُ عده ای سیاست ورز دور از نظر نخواهد بود.عوامل نظارتی همچون انتخابات، مطبوعات آزاد و مستقل و نهادهای مدنی ...

مهدی جامی و مغلطه هایش

2008-10-24T18:52:00.001-07:00

بالاخره نطق مهدی جامی و یا آنطور که دوست دارد مریدان فرقه اش بخوانندش آق مهدی باز شد ! مهدی جامی متاسفانه باز نتوانسته عقده های درونی اش را پنهان کند و با ادبیات چارواداریش من را متهم نموده به آرزوی کیف کشی اش و ومخلصم چاکرم ! در حالی که خودش و هرکس که مرا می شناسد می داند که نه مجیز کسی را تا بحال گفته ام و نه اهلش هستم و اگر اهلش بودم در همان ایران می ماندم وآنوقت این تو بودی که برای تملق گویی به جمهوری اسلامی در وزارت ارشاد و... حتما به دست بوسی ام می آمدی ، اما من بنده عشقم و از هر دوجهان آزادم .
مهدی جامی من را به دروغگویی و بی آبرویی متهم می کند و اینکه اسکناس هفت تومانی چاپ می کنم ، باشد این همه توان من است ! ، اسناد را جعلی می خواند اما الان مدتی است از ترس افشای آنها خواب ندارد و خودش می داند که گند کارهایش درآمده است و بزودی باید جوابگو باشد . اما من اورا به دغلبازی و خوش خدمتی برای جمهوری اسلامی و کلاهبرداری و اختلاس متهم می کنم ، من او و تعدادی دیگری که در کنارش هستند را به اینکه هم از توبره هلند و هم از آخور جمهوری اسلامی می خورند متهم می کنم و خوشحالم که دست کم این روزها بخشی از آنها برای پرس ناو معلوم شده است و دارند از نون خوردن می اندازندش و همین جا هم از او می خواهم برود بخاطر این اتهامات و بقول خودش فتو شاپ بازیها از من شکایت کند و گرنه من مجبورم از او بخاطر این گستاخی اش شکایت کنم .
می گوید که در آن تاریخ در هلند بوده و جالب است که شاهد ادعای او هم دفتر و تقویم ملاقاتهایش است ! ، در مغلطه ای عجیب بجای آنکه به سئوالات آن یادداشت پاسخ دهد ماجرای دوست عزیز سفر کرده را به پیش می کشد و اراجیف آن بانوی خوشنام " میم . میم " را پیش می کشد و خودش هم نمی داند که مخبرش تنها چیزی که ندارد صداقت است اما با همه ناراحتی ها مجبورم برایش درباره امیر آسمانی آن دوست عزیزم بنویسم ، تا باردیگر فرستاده هایش را که برای دست بوسی و مجیز و تملق گویی به ایران رفتند بروند و ببینند. شناسنامه اش را که دست برقضا از ایام فعالیت در فدراسیون دانشجویان داشتم را هم میگذارم تا دقیق ببیند و شکر خدا زنده یاد امیر آسمانی و خانواده اش در محله چیذر تهران وپدرنازنینش حاج حسین آسمانی در بازار تهران معروف تر از آن هستند که کسی بخواهد درباره شان حرف بزند .

آقای جامی!

بجای به در و دیوار زدن و پیش کشیدن حرفهای بی ربط به آنچه که من گفتم جواب بده و گرنه در انتظار تاریخ دادگاه باش .